شیگرو بان، خالق کلیسای مقوایی و پروژه‌های پایدار، برنده مدال طلای AIA ۲۰۲۶ شد

دسامبر 18, 2025

شیگرو بان، معمار برجسته ژاپنی و پیشرو در طراحی پایدار و انسان‌محور، به عنوان دریافت‌کننده مدال طلای ۲۰۲۶ موسسه معماری آمریکا (AIA) معرفی شد. این جایزه معتبر، بالاترین افتخار فردی AIA است و به معمارانی اهدا می‌شود که آثارشان تأثیر ماندگاری بر معماری جهانی داشته باشد. بان به دلیل نوآوری در استفاده از مواد بازیافتی و تجدیدپذیر و تعهدش به پروژه‌های اجتماعی و طراحی انسان‌محور، همواره مورد تحسین جامعه معماری بوده و الهام‌بخش نسل جدید معماران است.

شیگرو بان با پروژه‌های خلاقانه و کاربردی خود، سبک منحصر به فردی در معماری مدرن و پایدار ایجاد کرده است. از برجسته‌ترین آثار او می‌توان به کلیسای مقوایی در نیوزیلند، پناهگاه‌های موقت برای زلزله‌زدگان و ساختمان‌های فرهنگی و موزه‌ای با سازه‌های سبک و مقاوم اشاره کرد. استفاده او از مواد ساده و تجدیدپذیر مانند کاغذ، چوب و مقوا نه تنها طراحی ساختمان‌ها را بهینه می‌کند بلکه به کاهش ضایعات و افزایش کارایی کمک می‌کند. این پروژه‌ها نمونه‌ای موفق از معماری پایدار و انسان‌محور هستند که الهام‌بخش معماران سراسر جهان محسوب می‌شوند.

شیگرو بان علاوه بر طراحی پروژه‌های نوآورانه، بیش از ۳۰ سال تجربه تدریس در دانشگاه‌هایی چون هاروارد، کرنل و کلمبیا دارد و آثارش الهام‌بخش معماران و دانشجویان سراسر جهان است. سبک او ترکیبی از نوآوری، کارایی و مسئولیت اجتماعی است و نشان می‌دهد که معماری پایدار نه تنها یک انتخاب محیطی، بلکه یک ارزش انسانی و اجتماعی است. علاقه او به آموزش، نسل جدید معماران را به خلاقیت و مسئولیت‌پذیری در طراحی پروژه‌های انسانی ترغیب می‌کند.

AIA  در بیانیه رسمی خود به «استفاده پیشگامانه شیگرو بان از مواد ساده و تجدیدپذیر و توجه به نیازهای اجتماعی و محیطی» اشاره کرده است. از سال ۱۹۸۵ و با تأسیس دفتر شخصی خود در توکیو، بان روش‌های نوآورانه‌ای برای سازه‌های سبک و مقاوم معرفی کرده که تأثیر قابل توجهی بر معماری مدرن و پایدار گذاشته و نسل جدید معماران را به خلاقیت و مسئولیت‌پذیری تشویق کرده است.

افتخار دریافت مدال طلای AIA نه تنها تأیید بزرگی بر دستاوردهای شخصی بان است، بلکه جامعه معماری جهان را نیز به بازنگری در ارزش‌های طراحی پایدار، خلاقانه و انسان‌محور ترغیب می‌کند. پروژه‌ها و سبک شیگرو بان یادآور این حقیقت هستند که معماری می‌تواند هم زیبا و هم تأثیرگذار باشد و به معماران الهام می‌دهد که هر پروژه، حتی کوچک، می‌تواند تغییر واقعی در محیط و جامعه ایجاد کند.